Γιώργος Κοντογιώργης Επιτέλους η εθνική παιδεία απέκτησε προορισμό
By admin
Γιώργος Κοντογιώργης
Επιτέλους η εθνική παιδεία απέκτησε προορισμό
Η “Επιτροπή Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία” εξήγγειλε επιτέλους την νέα εθνική επανάσταση. Να επεκτείνει το “διεθνές μπακαλόχαρτο” και στο δημόσιο σχολείο ώστε να μπορούν και οι εκεί μαθητές να σπουδάζουν απευθείας στο εξωτερικό!.. Δεν είναι στο μυαλό της η αναβάθμιση το ελληνικού πανεπιστημίου, προκειμένου να σταματήσει το αίσχος της εκπαιδευτικής επαιτείας της χώρας, να μην χρειάζεται τα παιδιά μας να πηγαίνουν στο εξωτερικό για σπουδές. Ευλόγως διότι, στα “εθνικά” μυαλά των μελών της «Επιτροπής», το ελληνικό πανεπιστήμιο δεν ανήκει στους Έλληνες, αλλά στην κομματοκρατία. Εάν ανασυγκροτηθεί και γίνει ως οφείλει, διεθνώς ανταγωνιστικό, το ελληνικό σχολείο, πώς θα αναπαράγει τα πάσης φύσεως λαγωνικά της κομματοκρατίας και του δυναστικού κράτους, καθώς και την ιδεολογία που αποδομεί την κοινωνική συλλογικότητα και συντηρεί την υποτέλεια της χώρας;
Στον αντίποδα, οι σπουδές στο εξωτερικό είναι: (α) η δικλίδα διαφυγής για την αναπαραγωγή των ποικιλώνυμων “ελιτ”αράδων που νέμονται, χωρίς αντίπαλο, ως δυνάστες τη χώρα. Και (β) το όχημα για την αποτροπή συγκρότησης μιας πραγματικής εθνικής παιδείας, που θα επενδύει στο μέλλον μιας Ελλάδας του πολιτισμού και της ελευθερίας.
Απορώ γιατί η “Επιτροπή του εθνικώς ορθού διαλόγου για την παιδεία” δεν σκέφθηκε το πιο απλό: αντί το ελληνικό κρατικό σχολείο να αναλάβει ρόλο προθαλάμου για την μετάβαση των ελληνοπαίδων στα «εθνικά σχολεία» των ηγεμόνων της νεοτερικότητας, να καταργηθεί και/ή να παραδοθεί η ιθαγενής παιδεία στις εθνικές πρεσβείες ή έστω, για να κρατούνται τα προσχήματα, στα εθνικά (ιδιωτικά ή μη) εκπαιδευτικά ιδρύματα των χωρών τους. Αν μη τι άλλο, η εγκατάσταση στον ελληνικό “χώρο” του δικού τους εκπαιδευτικού συστήματος, θα αποτελειώσει μια και καλή την εθνική διερώτηση για την παιδεία και θα θεσμοθετηθεί ο “εθνικός” προορισμός που επιφυλάσσουν στη χώρα.
Σε τελική ανάλυση, ο ιδεολογικός φασισμός του “εθνικώς” ορθού των αριστερών στασιδιών της κομματοκρατίας, θα θέσει οριστικά εκτός “εθνικού γραμμής” τους συνομιλητές της, στην άλλη εκδοχή του Διαφωτισμού, την ακροδεξιά του 19ου αιώνα, με την οποία διαλέγονται. Αυτή δεν ήταν άλλωστε η εναλλακτική εξαγγελία ενός εκ των πρώην ηγετών αυτής της πρώην χώρας, του αλήστου μνήμης «μνημονιάρχη», προς όντας στην εξουσία θαύμασαν προς στιγμήν πολλοί της Επιτροπής;
